Oturma Bunalımı

 

    Orhan Pamuk kitaplarının çoğunu okumuştum. Üniversite hayatımda Türk edebiyatına dair önemli izler bırakmıştı bende. Ne var ki en son üniversite son sınıfta Orhan Pamuk okumama rağmen o dönem çok popüler olan ''Masumiyet Müzesi'' adlı romanını 2016 yılında okudum.  Tabii okuduğumda farkettim ki geçen yıllar içerisinde ya yazarın kalemi değişmiş ya da benim bakış açım... 

    Muhtemelen değişen benim bakış açım idi. Çünkü üniversitede daha çok kitaplardaki ilişkilere ve olaylara odaklanırken Masumiyet Müzesinde Orhan Pamuk'un ilginç bir orta sınıf nefretini farkettim. Bir memur çocuğunun hamburgere ulaiabilmesini kıskanması gibi. Ayrıca eskiden beri bilinen Cumhuriyet düşmanlığı bu kitapta zirvedeydi. Yine de ben yıllar sonra daha özel bir konu ile kitap yazmasını beklerken basit bir aldatma hikayesiyle raflarda yerini alması beni hayal kırıklığına uğratmıştı. 

    Ancak kitaptaki bir durum yıllarca hafızamda kaldı: oturma bunalımı adını verdiği durum... Oturma bunalımına bir tanım yapmak gerekirse, evde seni bekleyen ilgi çekici bir değerin olmaması ya da bulunduğun yerden fazlaca keyif almak gibi sebeplerle gidilen bir yerden ne zaman kalkmak gerektiğini bilememe hali denilebilir. Orhan Pamuk bu bir türlü tarif edilemeyen ise basit bir isim bulmuştu: oturma bunalımı...

    Bu durumu yaşayan akrabalarım olmuştu ve annem sürekli arkalarından ''kalkma saatini bilmiyor'' derdi ve bu durumu yadırgardı. Oysa ki genelde bu durumu yaşayan insanların özel hayatı oldukça cansızdı. Çoğunlukla yalnız olurlardı. Evde seni bekleyen birinin olmamasının insanı nasıl saçmalatabildiğini yıllar sonra bazı dönemler ben de tecrübe etmiştim. Empati insana dair çok önemli bir yeti.... Ama fazlası herşeyde olduğu gibi de zarar. O sebeple oturma bunalımı yaşayan insanları eskisi kadar düşünmüyorum. Ama gideceğim yerde ne kadar kalmam gerektiğini mutlaka hesaplarım :)

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Şarkı Yazmak Nasıl Bir İştir?

      Şarkı yazmak için öncelikle bir enstrümanı çalabiliyor olmak fikrine katılanlardanım.  Mesela ben gitar çalarak başladım. Bir de ortaokulda flüt çalardım. Ama çok başarılı olduğum söylenemez flütte. Daha önce YouTube'da yayınladığım ve yapay zekaya söylettiğim birkaç şarkım ve yayınlamadım da kırktan fazla şarkım bulunmakta. Peki ben bu şarkııları nasıl yazdım?     Öncelikle rüyaları çok renkli bir insan olduğumdan bahsetmeliyim. Günlük hayatım ne denli renksiz ve rutine dayalı ise rüyalarım bir o kadar caziptir. Hatta bir keresinde astral seyahatin nasıl yapıldığını bilmediğim halde astral seyahate benzer bir deneyim yaşadığımı görmüştüm rüyamda. Sanırım gündelik hayatımda sıkıcı rutinlerin ve akademik yoğunluğun yarattığı stresten kaynaklanıyor bunlar.      Her neyse... Bir keresinde rüyamda babama ait avukatlık ofisinin satıldığını ve oraya son kez uğradığımı görmüştüm. Kitaplıkları arasında dolaşıp oraya veda etmiştim. Gerçekte ise ...
Devamı

Toplu Ulaşım ve Hayati Kararlar

           Ciddiyet... Hayatımın bir noktadan sonrası hızlı bir şekilde bu kelime odağına evrildi. Sanki bunca yıl uğraştığım her şey boş ve anlamsızmış da bundan sonrası işe yarar olmak zorundaymış gibi bir döneme girdim. Giyim tarzım konuştuğum konular hatta adeta hayat enerjim dahi değişti. Olumlu yönde olmasını çok isterdim ancak ne yazık ki bu süreçte iş ve ev arasında mekik dokuyan bir insan oldum çıktım. Memnun muyum? Hayır. Bir değişiklik yapmak için yeterli gücüm var mı? Hayır...           Tüm bu süreçte bir de 1,5 aydır aracım sanayide. Sebebi bir arıza ya da benim kusurumdan olsaydı gam yemezdim. Ama kırmızı ışıkta beklerken biri gelip çat diye arkadan çarptı. Bu sürede uzun bir ekspertiz raporu beklendi sonra tamirat işlemleri ve sonuç olarak 1,5 aydır toplu ulaşım kullanıyorum. Yalova gibi bir şehirde toplu ulaşım kadar sorunlu bir konu var mıdır bilemiyorum üstelik.           Toplu ul...
Devamı